HISTORIA WPR MAMRE

1. Historia całej Wspólnoty

2. Historia katowickiej części Wspólnoty

 


1. Historia całej Wspólnoty


Początków Wspólnoty „Mamre” należy szukać w 1983 roku.
Po letnich rekolekcjach jednej z grup Ruchu „Światło-Życie” w Osjakowie zawiązała się grupa modlitewna, która spotykała się głównie w Żarkach Letnisko. Jesienią 1984 r. rozpoczęły się comiesięczne spotkania modlitewne (tzw. Oazy Modlitwy) w Złotym Potoku, gdzie pracował ks. Stanisław, pierwszy opiekun grupy. We wrześniu tegoż roku ks. Tadeusz nadaje grupie nazwę „Mamre” od nazwy miejsca, gdzie pod dębami Abraham gościł u siebie Boga (Rdz 18).

W 1985 r. w Maczkach odbyły się pierwsze Rekolekcje Odpowiedzialnych Mamre (ROM I). Te rekolekcje uznano za rzeczywisty początek Wspólnoty „Mamre”. Kolejne spotkania modlitewne gromadziły do 300 uczestników. Wkrótce nastąpił okres rozproszenia Wspólnoty, choć wiele osób trwało w jedności modlitwy.

W 1989 r. ludzie ze Wspólnoty założyli fundację. W Święto Świętej Rodziny 1990 r. trzy rodziny powróciły do reguły „Mamre”. Rozpoczęła się ich działalność ewangelizacyjna m.in. przez prowadzenie kafejki „Family” koło Archikatedry Częstochowskiej i dystrybucję dewocjonaliów. W 1992 r. rozpoczęły się cotygodniowe spotkania „Reszty Mamre”. W 1994 r. na Jasnej Górze kilka rodzin przystąpiło do Przymierza. Odbywały się też rekolekcje i dni skupienia.

W 1997 r. dotychczasowy opiekun przeszedł do innego ruchu, a reszta Wspólnoty postanowiła zorganizować w Czarnieckiej Górze letnie rekolekcje dla rodzin, które prowadził ks. Andrzej Kuliberda, a pomocą służył ks. Włodzimierz Cyran. Temu ostatniemu ks. Arcybiskup wkrótce zlecił opiekę nad Wspólnotą i określenie prawnego miejsca tej grupy w Kościele. Nowy opiekun jako proboszcz Parafii p.w. św. Andrzeja Boboli w Częstochowie organizował cotygodniowe medytacje biblijne. W czasie kolejnych wakacji (1998 r.) odbyły się rekolekcje dla rodzin w Zaborzu i dla młodzieży w Żegiestowie. W 1998 r. miała miejsce kolejna wspólnotowa Wigilia, a w czasie ferii zimowych (1999 r.) odbyły się pierwsze zimowe rekolekcje w Rabce (ok. 80 osób). Rozpoczął się kolejny, niezwykle gwałtowny etap wzrostu Wspólnoty.

Rekolekcje wakacyjne Szczyrk `99 zgromadziły już 150 osób. Oparte były na Księdze Wyjścia z centralnym tematem przymierza. Po tych rekolekcjach w parafii ks. Moderatora rozpoczęły się spotkania modlitewno-formacyjne (raz na dwa tygodnie) połączone często z Mszą św. o uzdrowienie i z posługą charyzmatyczną. Na kolejnej Wigilii (1999 r.) grupa gościła Arcybiskupa Stanisława Nowaka.

Owocem wspólnej pracy członków grupy Mamre i opiekuna był statut, który został zatwierdzony przez Arcybiskupa 14 lutego 2000 r, tym samym Wspólnota Przymierza Rodzin Mamre została erygowana i od tego dnia istnieje jako Wspólnota mająca kościelną osobowość prawną. Dnia 1 kwietnia 2000 r. odbyła się pierwsza statutowa uroczystość przystąpienia do Przymierza 28 członków. Przyjęto do wspólnoty także ok. 60 kandydatów.

Wcześniej odbyły się rekolekcje w Brennej, a następnie latem dwie tury rekolekcji: w Jarosławiu i w Szczyrku, w których obok rodzin i świeckich uczestniczyli też liczniej klerycy Częstochowskiego Wyższego Seminarium Duchownego, księża i siostry zakonne. Wigilię jubileuszową 2000 r. Wspólnota przeżyła z udziałem biskupa Jana Wątroby. W lutym 2001 r. odbyły się rekolekcje dla członków i kandydatów Wspólnoty. Miały one charakter warsztatów ewangelizacyjnych, aby lepiej przygotować się do gwałtownie rozwijającej się misji ewangelizacyjnej. Kolejne miesiące były wypełnione nie tylko formacją wewnątrz Wspólnoty, ale także licznymi rekolekcjami prowadzonymi przez „Mamre” w parafiach, szkołach oraz w zgromadzeniach zakonnych. Wakacyjne rekolekcje ewangelizacyjne (3 turnusy) w Szczyrku i Skorzeszycach odbyło blisko 400 osób, w tym blisko 300 osób spoza Wspólnoty.

W zimowych rekolekcjach formacyjnych 2002 r. opartych na treści Pierwszego Listu św. Piotra (temat: „Życie ochrzczonego w świecie”) wzięło udział ok. 200 osób wraz z dziećmi, księżmi, klerykami oraz siostrami zakonnymi. Wielką uroczystością dla Wspólnoty było wspólne przeżycie po raz pierwszy Triduum Paschalnego. W czasie kwietniowej formacji gościliśmy Pasterza Kościoła Częstochowskiego J.E. Abpa Stanisława Nowaka. Również J.E. Bp sosnowiecki Adam Śmigielski, który zezwolił na działalność Wspólnoty na terenie tamtejszej diecezji, czego konsekwencją było m.in. weekendowe spotkanie formacyjne w parafii p.w. św. Tomasza w Sosnowcu. Wspólnota była już obecna na terenie 7 diecezji. Dla tych wszystkich, którzy chcieli pogłębić znajomość Pisma Świętego zorganizowane zostały weekendowe szkoły biblijne w Ośrodku Rekolekcyjnym „Święta Puszcza” w Olsztynie oraz krąg biblijny w Radiu „Fiat”.

Ze względu na wielką liczbę osób przybywających z całej Polski i brak miejsc w kościołach, w których dotychczas spotkania miały miejsce, spotkania ewangelizacyjne przeniesione zostają do bazyliki archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie, jednej z największych bazylik w Europie.

Żywe jest Słowo Boże i skuteczne” (Hbr 3,12), dlatego głoszone obficie Słowo Boże w czasie comiesięcznych Mszy św. o uzdrowienie, gromadziło coraz większą ilość osób. Stąd zrodziła się potrzeba zorganizowania czterech turnusów rekolekcji wakacyjnych, w których uczestniczyło blisko 500 osób w większości całych rodzin. Temu dziełu ewangelizacji, oprócz członków i kandydatów Wspólnoty, ofiarnie służyli kapłani (18), klerycy (25), jeden brat zakonny, a także siostry zakonne (5), których posługa wobec najmłodszych była niezwykle owocna. Obsługa stale powiększającej się Wspólnoty wymagała nowych rozwiązań, dlatego na statutowym Walnym Zgromadzeniu zapadła decyzja o utworzeniu przy Moderatorze Sekretariatu, w który m.in. opracowuje pomoce, np. płyty CD zawierające materiał z rekolekcji i spotkań formacyjnych, broszury formacyjne itp. Jednocześnie Wspólnota wydała kilka nowych książek autorstwa ks. Moderatora, służących formacji członków i kandydatów Wspólnoty, jak również wszystkich chcących pogłębić swą relację z Jezusem Chrystusem i Jego Kościołem.

Z roku na rok wzrasta liczba osób przystępujących do Przymierza, średnio o ok. 120 osób (nie licząc dzieci), a także sympatyków Wspólnoty (ok. 800 osób). Powstało kilka grup formacji miesięcznej (po ok. 120 osób) odbywającej się w ośrodku rekolekcyjnym Towarzystwa Chrystusowego. J.E. Biskup Gliwicki Gerard Kusz mianował na opiekuna tamtejszej grupy ks. Artura Sepioło, a Biskup Sosnowiecki, Adam Śmigielski zlecił tę funkcję ks. Andrzejowi Mrozowi.

Wielką radością jest gromadząca się w coraz większej liczbie młodzież, dla której od 2004 r. organizowane są specjalnie spotkania ewangelizacyjno-modlitewne,  w różnych parafiach Archidiecezji Częstochowskiej. Swoje szczególne miejsce we Wspólnocie zaznaczyła diakonia charytatywna, która ze swoją wieloraką posługą dociera do wielu potrzebujących (poczynając od chleba, poprzez ubrania, sprzęt gospodarstwa domowego, opał na zimę, poprzez pielęgnację osób chorych, zapewnienie pracy bezrobotnym, pomoc w opiece nad dziećmi, hospitalizację itd.), zgodnie ze słowami Jezusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.

Różnorodność posług wymaga coraz większej specjalizacji, stąd każda posługa rekolekcyjna poprzedzona jest warsztatami, np. dla wychowawców opiekujących się dziećmi, dla animatorów małych grup, modlitwy wstawienniczej, lektorów, animatorów liturgicznych oraz muzycznych i innych. Dzięki życzliwości Arcybiskupa Archidiecezji Częstochowskiej Stanisława Nowaka i Częstochowskiego Wydawnictwa Archidiecezjalnego, Wspólnota wynajmuje pomieszczenia na  Sekretariat i Oratorium, w którym, oprócz codziennej Eucharystii, odbywają się wspólnotowe spotkania formacyjne poszczególnych stopni formacji kandydackiej i członkowskiej.

W roku 2005 już w kilkunastu diecezjach zostały zawiązane małe grupy skupiające osoby mieszkające blisko siebie, m.in. w Częstochowskiej (ok. 223 osób), Gliwickiej (98), Bielsko-Żywieckiej (55), Wrocławskiej (14), Łowickiej (12), Sosnowieckiej (72), Krakowskiej (27), Włocławskiej (11), Katowickiej (6), Warszawskiej (6), Łódzkiej (22) i innych. Ze Wspólnotą związane są również osoby spoza Polski, np. z Nigerii czy Francji, co stawia przed nami nowe zadania. Pan Bóg działa z ogromną mocą wobec wszystkich, którzy są otwarci na Jego łaskę. Szczególnie jest to widoczne na spotkaniach młodzieżowych, na których gromadzą się licznie ludzie młodzi, zjeżdżający do Częstochowy autokarami, już w tej chwili w setkach osób.

Ludzka bieda materialna wymaga wielkiego zaangażowania od wszystkich ludzi dobrej woli, wrażliwych na ludzkie cierpienie, aby byli w stanie obsłużyć wszystkich potrzebujących. Stąd coraz więcej osób ze Wspólnoty, także spośród ludzi młodych, angażuje się w różnorodną pomoc, np. poprzez zakupy dla osób starszych, niepełnosprawnych, chorych, poprzez ich pielęgnację, sprzątanie mieszkań, remonty mieszkaniowe, załatwianie spraw urzędowych, płacenie zaległych rachunków, zakup węgla na zimę, zbiórki odzieży itp. Osoby uczestniczące w spotkaniach otwartych Wspólnoty w Częstochowie (Archikatedra Częstochowska, parafia św. Józefa) coraz bardziej otwierają swoje serca dla potrzebujących i składają swoje dary pieniężne i materialne.

Z roku na rok w Mszach św. i spotkaniach ewangelizacyjnych organizowanych przez WPR Mamre uczestniczy coraz większa liczba osób, których bieda duchowa wydaje się być o wiele większa od materialnej. Da się zauważyć wielki głód Boga, życia duchowego szczególnie u młodych ludzi. Jednak obficie głoszone Słowo Boże i czynny udział w sakramentach świętych, sprawia, że Pan Bóg przychodzi z mocą zbawczą, uwalnia i uzdrawia, odnosi zwycięstwo w licznie zgromadzonych. W czerwcowym spotkaniu ewangelizacyjnym przed wakacjami w roku 2008 w kościele parafialnym św. Józefa uczestniczyło ponad 2000 osób. Różnorodną posługę na spotkaniach podejmuje wielu kapłanów, którzy gorliwie, nieraz do późnych godzin nocnych spowiadają i modlą się nad ludźmi, oraz wielu członków i kandydatów Wspólnoty (w tym także dzieci i młodzież), których z końcem 2007 było ponad około 800 osób z kilkunastu diecezji. Jednak posługa jaką podejmujmy wydaje się być niewystarczająca. Znaczna część z osób w najcięższych stanach duchowych  (opętania, zniewolenia, głębokich zranień itp.) wymaga dłuższego pochylenia się nad nimi, ofiarności, czasu i miłości. Wiele kosztuje wyrwanie duszy diabłu, zatem słowa Jezusa są aktualne i dzisiaj „żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało”(Mt 9, 37b).

W 2008 roku odbyły się cztery turnusy warsztatów rekolekcyjnych zimowych oraz liczba rekolekcji letnich znowu wzrosła do siedmiu, w tym trzech rekolekcji ewangelizacyjnych. W sumie uczestniczyło w nich ponad 1300 osób, w tym wielu kapłanów i kleryków co było naszą ogromną radością.

Prężny rozwój posługi charytatywnej prowadzi do powstania Fundacji Świętego Barnaby w 2008 roku. Z racji wielości zadań w zakresie pomocy innym, stworzona Fundacja może doskonalej, docierać z pomocą do potrzebujących. Dzięki ukonstytuowaniu Fundacji poszerzyły się możliwości pozyskiwania wsparcia finansowego (np. 1%).

Kolejny 2009 rok w rozwoju wspólnoty przyniósł kolejny rozrost. Liczba rekolekcji zimowych wzrosła do pięciu, a z kolei wakacyjnych turnusów było juz o trzy więcej niż w roku poprzednim – 10 (w tym cztery turnusy ewangelizacyjne). W sumie liczba osób zgromadzonych na tych ćwiczeniach duchowych wyniosła ponad 2000 osób z czego około 250 osób zadeklarowało chęć dalszej formacji we Wspólnocie. Tym samym liczba osób we wspólnocie w 2009 roku wraz z dziećmi wynosiła juz 1050. Wspólnota prowadziła także rekolekcje za granicą, były to parafialne rekolekcje w polskim Kościele Polskiej Misji Katolickiej w Cardiff, Wielka Brytania. 

Następny rok przyniósł dalszy rozrost dzieł Wspólnoty. W 16 turnusach rekolekcji zimowych jak i letnich uczestniczyło 2300 osób z czego na drogę formacji we Wspólnocie wstąpiło 284 osób. Zwiększyła się także liczba kapłanów uczestniczących w rekolekcjach i w 2010 roku wyniosła 50, z których to wielu podejmuje dalej formacje we Wspólnocie, a także organizuje grupy parafialne oparte na formacji Wspólnoty Przymierza Rodzin Mamre, oraz organizuje wspólne wyjazdy dla młodzieży i dorosłych na spotkania ewangelizacyjne. W miesiącach wiosennych i jesiennych, w dalszym ciągu Wspólnota podejmowała organizowanie spotkań ewangelizacyjnych z Mszą Świętą o uzdrowienie/uwolnienie co najmniej dwa razy w miesiącu, dla młodzieży jak i dla dorosłych. Kolejnym ruchem Wspólnoty w ramach rozwoju działalności ewangelizacyjnej było uruchomienie radia internetowego, w którym na trzech kanałach można usłyszeć, do dzisiaj, wysłuchiwać kazań, konferencji zebranych przez lata działalności Wspólnoty. W tym też roku z radością zaobserwowaliśmy fakt największej liczby powołań kapłańskich i zakonnych spośród członków, kandydatów i sympatyków Wspólnoty, i tak 10 chłopców i dwie dziewczyny wstąpiły do seminariów czy zakonów.

Zwyczajem we Wspólnocie jest też modlitwa. Wspólnota Mamre już od 2000 roku podjęła stałą modlitwę w intencji kapłanów, którzy dla wszystkich ludzi są wielkim darem.

W 2011 roku uroczystość Przymierza WPR Mamre zostaje przeniesiona z dotychczasowego terminu tj. Święto Świętej Rodziny na październik – miesiąc Maryjny przez co po raz pierwszy uroczystość przymierza odbyła się na terenie Wspólnoty w Albertowie.

W 2008 roku została zakupiona posiadłość Wspólnoty w Albertowie, gmina Lipie. Ta inwestycja ma na celu stworzenie ośrodka rekolekcyjno-formacyjnego, gdzie Wspólnota będzie mogła swobodnie organizować wszelką ewangelizację (rekolekcje, warsztaty, Msze o uzdrowienie, formacje dla członków i kandydatów itp.) przez cały rok. Po trzech latach prac wyremontowano stare budynki, które zaadoptowano na kaplicę, kuchnię oraz hotelik. Dzięki temu możliwe było zorganizowanie pierwszych rekolekcji wspólnotowych „u siebie”, latem 2011 roku. Wiosną 2012 na tym terenie ma rozpocząć się budowa ośrodka rekolekcyjnego, który docelowo ma pomieścić ok. 200 osób wraz z kaplicą/ kościołem.

Zaś w 2012 roku od Wspólnoty Świętego Franciszka Salezego został nabyty budynek z kaplicą p.w. św. Jadwigi Królowej w Częstochowie przy ul. Zawierciańskiej, który m.in. służy jako sekretariat Wspólnoty i miejsce spotkań modlitewnych i formacyjnych dla mniejszych grup.

 

2. Historia katowickiej części Wspólnoty

 

Początków katowickiej części Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre” należy szukać w 2006 roku. Powstała wtedy pierwsza mała grupa katowicka składająca się z 6 osób, które ewangelizowały  świadectwem życia w swoich środowiskach pracy, uczelniach i w parafiach. Po wakacyjnych rekolekcjach ewangelizacyjnych  w  2007 roku na terenie  Katowic było już 12 „Mamroków ”, w tym 3 małżeństwa i grupa studentów. W roku szkolnym 2006/2007 członkowie naszej Wspólnoty czynnie uczestniczyli w przygotowaniu młodzieży w Parafii św. Jacka w Katowicach-Ochojcu.

 

W 2009 roku nastąpił kolejny rozrost Wspólnoty w archidiecezji katowickiej już  do 20 osób.

 

Od 2010 roku, wspólnota zaczęła się gromadzić przy Parafii św. Barbary w Katowicach – Giszowcu. Tam  regularnie co dwa tygodnie, spotykamy się na medytacji nad Słowem Bożym, na Adoracji Najświętszego Sakramentu oraz wspólnej Eucharystii, której często przewodniczy wikariusz tamtejszej parafii – zaprzyjaźniony ksiądz Robert Rosiak. Również w tym miejscu od 3 lat odbywają się nasze archidiecezjalne Spotkania Opłatkowe.

 

Również w 2012 roku kilka osób jako wolontariusze zaangażowało się w  pracę  w Oratorium dla młodzieży im.  Brata Alberta, które się mieści przy tejże parafii. Tam też  w roku 2010 i 2011 Wspólnota angażowała się w parafialne rekolekcje wielkopostne głoszone dla  Szkoły Podstawowej i Gimnazjum, prowadząc warsztaty dla dzieci i młodzieży. Dodatkowo w 2010 roku kilka osób wzięło udział w szkolnych rekolekcjach wielkopostnych w Żorach, dając świadectwo swojego życia z Panem Bogiem.

 

Trwanie w jedności na modlitwie, formacja wspólnotowa oraz służba wobec Kościoła i ludzi potrzebujących zaowocowały dalszym rozrostem wspólnoty w archidiecezji katowickiej. Po rekolekcjach ewangelizacyjnych w 2011 roku skład  katowickiej Wspólnoty wynosił 46 osób (nie licząc dzieci). Następnie, po rekolekcjach ewangelizacyjnych w 2012 roku staliśmy się 59 osobową Wspólnotą (nie licząc dzieci), gromadzącą rodziny, osoby stanu wolnego oraz studentów.

W 2011 roku Wspólnota przedstawiła pantomimę ewangelizacyjną „Bóg jest miłością” oraz dawaliśmy świadectwo życia w Parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Mysłowicach oraz przy Parafii św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia NMP w Katowicach – Panewnikach dla młodzieży przygotowującej się do bierzmowania.

 

Innymi działaniami ewangelizacyjnymi w 2011 roku były: dawanie świadectwa życia podczas szkolnych rekolekcji wielkopostnych Parafii św. Barbary w Katowicach – Giszowcu oraz podczas młodzieżowego czuwania Wielkopostnego w Parafii Chrystusa Króla w Hołdunowie. Następnie uczestniczyliśmy w posłudze przy wspólnotowych rekolekcjach letnich i zimowych.

 

W tym czasie wystąpiliśmy z przedstawieniem Jasełkowym dla kobiet i kobiet z dziećmi zamieszkałych w Hotelu Pomocy Społecznej ośrodka Zespołu Pomocy Dzieciom i Rodzinom w Katowicach – Brynowie. Równocześnie, wspieraliśmy charytatywnie podopiecznych ośrodka Zespołu Pomocy Dzieciom i Rodzicom poprzez zbiórkę odzieży oraz innych potrzebnych darów materialnych.

 

Również w 2011 roku  powstała Sekcja Ewangelizacji Bezdomnych na ulicach, która do dziś regularnie posługuje na ulicach Katowic w Ogrzewalni św. Brata Alberta w Katowicach, żeby służyć bezdomnym rozmową, dobrym słowem oraz pomóc w osobistym spotkaniu z Panem Bogiem w  modlitwie wstawienniczej.

 

Rok 2012 przyniósł nowe zadania i miejsca posługi. W lutym tego roku w naszej wspólnocie diecezjalnej została powołana Diakonia ewangelizacyjna. Członkowie diakonii współpracują z Diakonią charytatywną tak, aby łączyć pomoc materialną z głoszeniem Dobrej Nowiny. W ramach tej współpracy, zaangażowaliśmy się w pomoc przy spotkaniach młodzieży przygotowującej się do bierzmowania przy Parafii św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia NMP w Katowicach – Panewnikach, poprzez prowadzenie Małych Grup dzielenia oraz z Parafii Dobrego Pasterza w Chorzowie Batorym, poprzez wygłoszenie nauki dawanie świadectwa. Dodatkowo, opiekujemy się rodzinami znajdującymi się w trudnej sytuacji materialnej z naszej diecezji. Wspomagamy ich działaniami charytatywnymi i ewangelizacyjnymi.

 

W roku 2012 Pan Bóg posyłał nas po posługi wśród młodzieży przeżywającej wielkopostne rekolekcje szkolne wielkopostnych Parafii św. Barbary w Katowicach – Giszowcu, w której dzieliliśmy się wiarą dając o niej świadectwo.  Pomoc przy rekolekcjach szkolnych dla gimnazjalistów realizowaliśmy także w parafii p.w. św. Apostołów Jakuba i Filipa w Żorach poprzez wspólną modlitwę i świadectwa. Dodatkowo, zaangażowaliśmy się prowadzenie konferencji o zagrożeniach duchowych w Salezjańskim Zespole Szkół Publicznych "Don Bosko" w Świętochłowicach podczas zebrania dla rodziców.

 

Również w tym roku nasza Wspólnota angażowała się w lokalną działalność ewangelizacyjną organizowaną przez inne wspólnoty czy ruchy, a był to:  udział w Ewangelizacji na ul. Stawowej, posługa podczas Ewangelizacji na ul. Mariackiej w Katowicach, udział w „Mariacka Bless Night”, ewangelizacja środowiska akademickiego, zwłaszcza przy AWF Katowice, podejmowanego przez Duszpasterstwo Akademickie oraz pantomima „Bóg miłość jest niekochana” w Duszpasterstwie Akademickim Centrum podczas rekolekcji akademickich.

 

Nasza obecność przy parafii św. Barbary w Katowicach zaowocowała posługą dla tamtejszych parafian, np. poprzez organizację wydarzenia „Nocny Marek”, czyli czytania całej Ewangelii wg św. Marka wraz z oprawą muzyczną.

 

Naszą wspólnotę budujemy między innymi na spotkaniach Małych Grup. Są to spotkania w  mniejszych grupach, na których poznajemy i rozważamy Słowo Boże. Jest to czas dzielenia się, wspólnego przeżywania relacji z Bogiem i modlitwy. Od października 2012 roku tworzymy 7 Małych Grup, na których spotykamy się dwa razy w miesiącu.

 

Przeżywając poszczególne okresy liturgiczne  w Kościele, zapragnęliśmy doświadczyć wspólnej Drogi Krzyżowej, która odbyła się na kalwarii w Panewnikach. Innym wymiarem jednoczenia się naszej wspólnoty na modlitwie jest udział w mszach dziękczynnych za diecezję katowicką odbywających się w parafii św. Barbary na Giszowcu.

 

Pragnąc doświadczać jeszcze większej jedności i umocnienia relacji we wspólnocie spotykaliśmy się w ramach spotkań integracyjnych oraz, od końca 2012 roku do dziś – w spotkaniach DOM-u, czyli Domowego Ogniska Modlitwy, podczas których, oprócz modlitwy, swobodnie spędzamy ze sobą czas. Ponadto, wspólne pielgrzymowanie do Albertowa, wyjazdy w góry czy udział we wspólnotowej Majówce lub  „Czerwcówce” były dodatkowymi okazjami do wzmacniania relacji w  naszej wspólnocie.

 

Nasza Wspólnota czynnie uczestniczyła w dziełach podejmowanych przez inne diecezje, np. poprzez pomoc w Ewangelizacji Krakowa na stadionie Cracovii oraz posługę podczas Mszy o uzdrowienie organizowanych przez Wspólnotę w Gliwicach.

 

Trwając w jedności jedności z siedzibą wspólnoty w Częstochowie uczestniczyliśmy w formacjach kandydatów i członków, w mszach o uzdrowienie w Częstochowie, Albertowie, Gorzkowicach, w posłudze przy wspólnotowych rekolekcjach letnich i zimowych oraz misjach ewangelizacyjnych organizowanych przez Wspólnotę.

 

W duchu Słowa Bożego: „przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie wszystko na chwałą Bożą czyńcie” (1 Kor 10, 31) źródłem wszelkich naszych działań jest ukazywanie Chwały i mocy Bożej. Wiara w Jego imię motywuje nas do podejmowania zadań do których zostajemy powoływani – „przez wiarę w Jego imię temu człowiekowi, którego oglądacie i którego znacie, imię to przywróciło siły” (Dz 3, 16).

Fotografia Ślubna, Fotograf Ślubny